Krekt verhalen
bron: Leeuwarder Courant, maandag 15 maart 2010
Valkjes op Langwarder Wielen luiden lente in
LANGWEER- Raymond Clement zit geconcentreerd aan de helmstok. Eindelijk kon de leerling van de Sneker zeilschool Krekt Sailing weer eens zeilen. Op de school waren ze de winter zat. Zaterdag voeren de eerste zeilboten de haven van Langweer uit. De eerste vloot van zes openvalkjes vertrok om half elf, de tweede llichting om half twee. Aan boord beginnelingen, maar ook gevorderde zeilers. "Normaal varen we pas bij wat hogere temperaturen, maar die lijken steeds uit te blijven. Vandaar dat we het proces hebben omgedraaid: eerst maar varen, dan volgt de temperatuur vanzelf", verklaart organisator Reinder Althuis.
bron: friesch dagblad
De jonge zeilers gaan voor snelheid, de oudere voor luxe
Ruurd Walinga Sneek
Zeilen is weer hip. Jongeren boeken vaker een zeilvakantie en ook ouderen zoeken geregeld het avontuur op het water op. Zij kiezen graag voor wat meer luxe. Zeilscholen die zijn aangesloten bij Hiswa Vereniging hebben vorige zomer 10 procent meer omzet gehaald dan het jaar daarvoor. Het aantal cursisten dat een CWO-erkende training volgde, groeide met 7 procent. Het aantal jongeren tussen de zeven en achttien jaar dat een zeilcursus volgde, nam zelfs toe met 9 procent, zegt Geert Dijks, hoofd branchebelangen van Hiswa. ,,Dit is een goed signaal voor de watersportindustrie. Verjonging van zeilers en waterrecreanten is van groot belang voor de toekomst.” Zeilen is een combinatie van sport, snelheid en behendigheid, techniek, natuurkunde en meteorologie. De moderne, razendsnelle wedstrijdbootjes hebben zeilen voor de jeugd een nieuwe impuls gegeven, aldus Dijks. De snelheid slaat aan. Bij Krekt Sailing, de zeilschool voor volwassenen uit Sneek, biedt Reinder Althuis bijna alles op het gebied van zeilen en varen. Hij sluit met zijn eerste varende zwerfzeilschool voor volwassenen aan op de groeiende behoefte aan luxe en comfort. Min of meer noodgedwongen, want Krekt Sailing is een voortzetting van de zeilschool Krekt oer ’t Wetter in Uitwellingerga, die vanwege de expansiedrift van Wymbritseradiel moest verkassen. Althuis gooide daarna alles over een andere boeg. Sinds vorig jaar heeft hij in het hoogseizoen de opvallende driemastbarkentijn Admiraal van Kinsbergen in de vaart. In de winter ligt dit vaartuig als hotelschip in Amsterdam en in het voor- en naseizoen maakt het tochtjes over het IJsselmeer met gezelschappen. Het schip van schipper Willem Westerink uit Elburg heeft vijftien tweepersoonshutten met eigen douche en toilet. De gasten worden op de Friese meren volledig in de watten gelegd. Een eigen kok aan boord verzorgt het ontbijt, maakt een lunchpakket en serveert ’s avonds een driegangenmaaltijd. Overdag wordt er rondgevaren over de meren, zeilen de opstappers zelf, en ’s avonds is er ook nog een programma. En dat slaat aan: waar de jeugd de snelheid zoekt, wil de oudere zeiler het comfort.
Ik zie door het bomen het bos niet meer!
Lekker weertje en een mooi pad langs het water. Samen met twee vriendinnen had ik besloten om van een andere kant, wandelend het waterhart van Friesland te bekijken. Want meestal varen we . . . zeilen om het beter te zeggen. En dan genieten we van het water en de wind. Super ontspannend en vooral niks doen waar je geen zin in hebt. Wat drinken mee en wat te snacken. Dat is pas leven.
Maar die middag was het anders. Zo rond kwart over vier liepen we rustig over een dijkje bij de Gudsekop. De Valken op het water dobberden wat, want er was bijna geen wind meer. In de verte zagen we drie zeiltjes van het meer af komen. Langzaam kwamen ze wat dichterbij en we stonden even stil om naar dat mooie 
beeld te kijken. Ze hoorden bij elkaar, want ze hadden alledrie zo’n teken met 2 boogjes in het zeil. In elke boot zaten 3 à 4 personen, al wat ouder. Kijk . . . dachten we, die hebben het goed voor elkaar. Heerlijk op het water met zon erbij, niks om je druk over te maken.
Toen de eerste van de Valken in onze buurt kwam, viel er iets op. Het zeil hing er maar wat slapjes bij. Eén van de zeilers was druk aan het gebaren, hij zat een beetje naar voren. Wat hij nou wilde, was ons niet duidelijk. Aan boord zagen we wat verwonderde blikken. We hoorden ook wat vage woorden. Het klonk als “omen” en dan weer “schieten”. We snapten er niets van, maar omdat er bijna geen wind meer was dachten we dat ze met de buitenboordmotor verder zouden gaan. De haven aan het eind van de Horseweg was nog ver.
Zou die motor het niet doen, stom, hadden ze van ze voren moeten checken. Of misschien geen benzine, ook stom. Toch leek er iets anders aan de hand, want we hoorden wat ze praten over wat ze nu moesten doen. Kennelijk hadden ze besloten om verder te bomen. De zeiler pakte de vaarboom uit het wand en begon demonstratief voor te doen hoe je toch vooruit kon komen zonder wind. Oh, dat had hij bedoeld, er moest worden geboomd. Een beetje opschieten om naar de haven te komen. Het was natuurlijk makkelijker geweest om de motor te starten, maar zo ging het ook en we hoorden dat ze er plezier in hadden. Dat bomen aan het eind van een mooie dag, prima als je geen haast en in alle rust de zeiltocht wilt afsluiten. Zo kon het ook. Ze waren snel weg, want bomen kon hij wel. ’t Zou wel eens een echte schipper kunnen zijn.
De tweede Valk was vlakbij, de zeilen waren gestreken. Daar waren ze ook al aan het bomen, terwijl de buitenboordmotor er achter hing, notabene met de schroef in het water. Het ging maar heel langzaam, steeds spetterde het en de modderklodders vlogen ze om de oren. Zo langzamerhand werd het voor ons een mooi kijkspektakel. Het drinken haalde we uit de rugzak, tijd voor een welverdiende en goed bestede rustpauze. De humor ligt op straat, in dit geval op het water. Iemand aan boord pakte het bomen over, dat ging beter. En zo wisselde zij elkaar af en kwamen toch nog goed vooruit.
Zo tegen een uur of vijf, kwam de derde Valk er aan. De anderen waren al lang uit het zicht. We hoorden ze zeggen dat ze op tijd bij de zeilschool moesten zijn, om vijf uur hadden ze afgesproken. Dan mochten ze wel opschieten, want dat was het al bijna. Niks aan de hand, want iemand achterin startte de buitenboordmotor en merkte op dat zo de schade van het laat komen beperkt kon blijven. Voorin stond een vrouw de zeilen te strijken, maar toen die het geluid van de motor hoorde, 
draaide zij zich abrupt om. Dat doen we zo niet bij ons, bij ons bomen we, sprak zij zelfverzekerd. Zelfs de aalscholver schrok er van. De motor werd weer uitgedaan en één van de anderen mompelde iets van moe en het is al laat. Zo’n honderd meter werd er geboomd, het ging langzaam richting de Horsebrug. Hopelijk moesten ze niet verder, bijvoorbeeld naar Langweer, want dat was nog uren weg . . . met dat bomen. Gelukkig zagen we in de verte dat ze toch maar besloten hadden om de motor te starten. Voor ons tijd om de verder te wandelen, het verzetje was voorbij.
Dik Hout
Lied van de ouders tijdens Krekt Familyweek 2009
refrein A
één, twee ree, één, twee ree
We gaan overstag, komt een gaffel naar benee
refrein B
ff chillen, laat de zeilen maar killen
man overboord, instructie niet gehoord
jammer dan, zwemmen als je kan!
zet je naam op een zakkie, doe je brood in een bakkie
wil je ergens komen, moet je wel een potje bomen
refr. B - refr. A
donder bliksem, komt de landvast mee
moet je wel opletten, als je voet aan wal wil zetten
refr. B - refr. A
iedere dag een superdiner, als je af wil vallen
gaat het danig verkeerd, we hebben kranig pot verteerd
refr. A
na het eten kun je even naar benee, wel je wekkertje zetten want om 8 uur weer opletten
dat ging niet verkeerd, we zijn nu danig geleerd
refr. A
wil je altijd veilig zijn, denk dan 3x aan de kraanlijn
zeg nooit touw, koord of kloot maar noem die draden schoot
refr. B refr. A
betalen voor de brug, dat doen ze niet zo vlug
laat je mast maar zakken, kun je lopend brugje pakken
refr. A
ben je jong en krachtig of atletisch of 80, ga dan lekker zwemmen
zit je bij de midden moot, kom je niet meer in de boot
refr B refr A
Doet je rug heel zeer doe dan dat knoopje nog een keer
moet je door je knieen zakken nou dan kun je hem wel pakken
refr. A
en er zijn 3 regels en die zijn heilig; veilig, veilig, veilig
gooi de fok maar over bak, want we draaien als een slak
refr B refr A
ben je moe en voldaan dan mag je er weer voor gaan
wil je na de lunch weer weg is er stafoverleg, je lot wordt bepaald je wordt kielgehaald
refr. B refr. A
we hebben veel geleerd, het was niet verkeerd,
het is een TOPervaring, het is een openbaring
tot slot zeggen wij als dank; Ebel, Maayke, Femke, Ben, Reinder, Tjalling, Vincent, Gerwin, Willem, Siepie, George en Laurens
Het is helemaal oké, mogen we nog een keertje mee?
één, twee ree één, twee ree
het ging danig verkeerd, we hebben ons kranig geweerd er zijn nu tanig verweerd!